ผักเชียงดา

ชื่อวิทยาศาสตร์  : Gymnema inodorum (Lour.) Decne.
ชื่อวงศ์ : APOCYNACEAE
ชื่อสามัญ : –
ชื่ออื่น :
เจียงดา, ผักเจียงดา, เซียงดา, ผักม้วนไก่, ผักเซ็ง, ผักฮ่อนไก่, ผักอีฮ่วน, เครือจันปา

ถิ่นกำเนิด :

     ถิ่นกำเนิดของผักเชียงดานั้นอยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทย ซึ่งเป็นผักพื้นบ้านของทางเหนือ

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์:

     ผักเชียงดา เป็นพืชไม้เถาเลื้อย
     ใบ เป็นใบเดี่ยวสีเขียวเข้ม หน้าใบเขียวเข้ม มากกว่าหลังใบ ลำต้น สีเขียว และ ขนาดของลำต้น มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 0.5 ถึง 5 cm ส่วนของลำต้น ที่อยู่เหนือดินขึ้นมา จะมียางสีเขียว
     ดอก สีขาวอมเขียว ขนาดเล็ก รูปร่างกลม ออกเป็นช่อ ขอบใบ มีคลื่นเล็กน้อย หรือ ขอบใบเรียบ ใบกลมรี ฐานใบ และปลายใบจะแหลม ผิวใบเรียบ ไม่มีขน ใบออกจาก ข้อเรียงกันเป็นคู่ ตรงข้าม และ มีก้านยาว

การขยายพันธุ์ :

     นิยมใช้วิธีปักชำหรือการเพาะเมล็ด

การใช้ประโยชน์

     ชาวบ้านทางเหนือ นิยมนำ ใบ เซียงดา มาตำให้ละเอียด พอกที่กระหม่อม แก้หวัด และลดไข้ และยังนำ ไป เป็นส่วนผสม ในตำรายา แก้ลดไข้ มีสารต้านอนุมูลอิสระ ช่วยป้องกันการแตกของเม็ดเลือดแดง ช่วยควบคุมการทำงานของร่างกายให้เป็นปกติ ลดความร้อนในร่างกาย ช่วยทำให้เจริญอาหาร ช่วยชำระล้างสารพิษตกค้างในร่างกาย ใช้รักษาเบาหวาน ช่วยคุมน้ำตาลได้ในคนเป็นเบาหวานทั้งชนิด type 1และ type 2 ปรับระดับอินซูลินในร่างกายให้สมดุล

ที่มา : https://medthai.com
https://health.kapook.com

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *