ข่า

ชื่อวิทยาศาสตร์  : Alpinia  galanga   (L.) Willd.
ชื่อวงศ์ :    Zingiberaceae
ชื่อสามัญ : Galanga 
ชื่ออื่น :   ผักหละ, ผักละ, ผักล่า, ผักห้า, ชะอม , ผักข่า),โพะซุยโด่ะ

ถิ่นกำเนิด :

      ข่า เป็นพืชพื้นเมืองของไทยอีกชนิดหนึ่งที่พบได้ทุกภาคของประเทศโดยมีถิ่นกำเนิดในแถบประเทศเขตร้อนในเอเชีย สามารถพบได้ตามประเทศ ศรีลังกา อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ อินเดีย และไทย ซึ่งคนไทยนิยมใช้ข่ามาตั้งแต่อดีตแล้ว โดยการนำมาประกอบอาหารและยังใช้เป็นสมุนไพรอีกด้วย

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ : 

      ไม้ล้มลุก สูง 1.5-2 เมตร เหง้ามีข้อและปล้องชัดเจน 
      ใบ  เดี่ยว เรียงสลับ รูปใบหอก รูปวงรีหรือเกือบขอบขนาน กว้าง 7-9 ซม. ยาว 20-40 ซม. 
      ดอก  ช่อ ออกที่ยอด ดอกย่อยขนาดเล็ก กลีบดอกสีขาว โคนติดกันเป็นหลอดสั้นๆ ปลายแยกเป็น 3 กลีบ กลีบใหญ่ที่สุดมีริ้วสีแดง
      ใบ ใบประดับรูปไข่ 
      ผล  เป็นผลแห้งแตกได้ รูปกลม

การขยายพันธุ์ :

      แยกหน่อ

การใช้ประโยชน์ :

      – เป็นยาแก้ท้องขึ้น ท้องอืดเฟ้อ ขับลม
      – แก้อาหารเป็นพิษ
      – เป็นยาแก้ลมพิษ
      – เป็นยารักษากลากเกลื้อน โรคผิวหนัง ติดเชื้อแบคทีเรีย เชื้อรา

ที่มา : http://www.rspg.or.th
https://www.thai-thaifood.com

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *